بیست و پنجمین رویداد فرهنگی اجتماعی گپ

 

گپ در گام بیست و پنجم
با حضور دکتر احمد محیط طباطبایی

عصر چهارشنبه، شانزدهم بهمن ماه، عقربه های ساعت، روی ۱5:۴۵ دقیقه بود که با صدای زنگ تلفن متوجه رسیدن میهمان اصلی گپ شدم.
به حیاط تالار نژاد فلاح رفتم و دکتر طباطبایی را دیدم که فروتنانه و با ظاهری ساده از اتومبیل پیاده شدند.
تا سالن ملاصدرا همراهیشان کردم و البته که لحظه لحظه ی بودن با چنین بزرگانی سرشار از رشد و یادگیریه.
به آرامی وارد سالنی شدیم که هنوز هیچ یک از مهمانانش نیامده بودند.
یکباره به یاد چند روز گذشته ام افتادم.
چند روزیکه مدام بیم این را داشتم که مخاطبین سالن را پر نکنند. نه از بیم برگزاری آبرومند گپ، بلکه ازینکه کاش همه شهر مخاطب گفتار بی نظیر این مرد باشند.
کاش همه بودند
شهردار
فرماندار
استاندار
همگی مسوولینی که امروز امضایشان بر سرنوشت عده ای در این شهر موثر است.
همگی معلمان، مربیان و همه “هم”شهریانم.

و به رسم همیشه گپ با مقدماتش شروع شد. اینبار گپ، دو تسهیل گر داشت.
خداروشکر بخشی از مسوولیت گفتگو با دکتر محیط طباطبایی به عهده جناب دکتر خستو، نائب رئیس شورای شهر کرج رئیس “کمیسیون هنر و ارتباطات” بود.
واژه ها آغازیدن گرفت، مانند در و صدف و گوهری که راه را به درستی ترسیم میکرد.
شهر ها با زیرساخت های فرهنگیشان تعلق می آفرینند. موزه ها، سینماها، گالری ها، سالن های تئاتر و حتی گورستانها….
خانه یک مفهوم است. مفهومی که صلح از آن جوانه میزند
“راه” فلسفه و هویت تاریخی ایران است، راهی برای وصل کردن شرق و غرب و شمال و جنوب
“راه”ی برای پیوند دادن و پراکندن صلح
اقوام ایران، ساختار ایرانند، و باید ازآنها شناخت پیدا کنیم
آئین های جهان شمولمان مانند نوروز و البته نمادهای بی بدیل آن” حاجی فیروز”
و…
کاش همه بودند و با گوش جان نوش میکردند، آنچه را که درباره هویت ملی مان بیان شد.
کاش میدانستیم که کجا هستیم و چه هویت سرشار از مهر و “صلحی” داریم

پرونده گپ ۲۵ و با حضور این فرزانه ی دانا، بسته شد، اما مطمئنم که صدای زنگ کلامش که تکانمان داد تا مدت ها در گوشهایمان نجوا خواهد کرد.
ایران راه است، راهی برای صلح…

کاش همه بودید و میشنیدید.
کاش همه بودید.

#گپ
#دکتر_احمد_محیط_طباطبایی
#کانون_رشد_خلاق
#سازمان_فرهنگی_اجتماعی_شهرداری_کرج